Een verzameling Nederlandstalige poëzie
J.P.E. Willems
Laat het gedicht je leiden
Laat je niet misleiden door een gedicht,
door woorden die iemand aan je heeft gericht.
Lees niet alleen wat er geschreven staat,
maar voel wat er schuilgaat achter elke zin en elke draad.
Een gedicht is slech
J.P.E. Willems
VERGEEF JEZELF
Weet je wat ik zo eigenaardig vind aan mensen?
Dat we,
zeker in deze tijd waarin we leven,
zo weinig werkelijk naar elkaar kijken.
We zien elkaar,
maar zelden wat er achter die ogen leeft.
En toch vinden we het soms bijn
J.P.E. Willems
LEEF
Ga ervoor, voor wat je blij maakt,
voor plezier en voor geluk.
Voor die job waar je naar uitkeek,
en soms gewoon voor wat rust.
En misschien wel meer dan alles:
voor de liefde, voor de lust.
Voor die blik die iets doet vonken,
voor e
J.P.E. Willems
Een geluidsarme tocht
Als je ooit met mij mee wil wandelen,
wees er dan niet voor bevreesd
dat het een geluidsarme tocht wordt.
Tenzij je houdt van stilte,
tenzij je graag het kiezelzand
hoort kraken onder je voeten
en het geruis van de wi
J.P.E. Willems
Tussen Wit en Zwart
Mijn vingers glijden
over ivoorwit en diepzwart.
Elke aanslag wordt een hartslag.
Witte toetsen openen licht,
zwarte bewaren jouw geheim.
Samen fluisteren ze jouw naam..
De melodie ademt
zoals mijn adem
bij jou
J.P.E. Willems
Aan de kant van de weg.
Ben ik dan die hond
die langs de kant van de weg
zijn baasje ziet verdwijnen
en toch blijft wachten?
Die blijft zoeken
naar een stem, een hand,
naar wat ooit beloofd werd
en een doel leek te geven.
Hoe vind je j
J.P.E. Willems
Begin!
Begin!
Ja, kom. Begin eraan.
Maak die fantastische tekst,
dat betoverend gedicht.
Komaan.
Ga van start.
De wereld wacht.
Hij hunkert naar jou.
Hij wil je verorberen.
Waar wacht je nog op?
Keer je binnenste buiten.
Tre
J.P.E. Willems
Gewoon in het zand.
Midden op het strand
laat ik het zand
door mijn handen glijden.
Grijpen.
Loslaten.
Kinderen bouwen kastelen
aan de rand van de zee,
terwijl de tijd er zwijgend
doorheen wandelt.
Ik sluit mijn ogen.
Meeuwen. Go
J.P.E. Willems
Iets wat haar overstijgt.
Wat doe ik hier?
wanneer een vriendelijk woord
al te veel gevraagd lijkt?
Wanneer ik spreek
en niemand mij begrijpt,
wanneer ik kijk
en zie hoe monsters
zich onder mensen bewegen?
Dan denk ik aan de natuur.
J.P.E. Willems
De Spiegel
We waren al oud
voor we het beseften.
Hadden we maar dit,
hadden we maar dat.
We hadden het goed.
Nu is ons lichaam oud.
Toegeven is moeilijk
Zelfs de spiegel
zou in elkaar zakken
moest hij dit kunnen.
We zijn moe en sl
J.P.E. Willems
RUIMTE
Ik wou je alleen zeggen
hoe fijn het is
om niet alleen te zijn.
Zoveel verschil
en toch zo weinig ruimte
geeft men ons
alsof we onszelf
moeten verkleinen
om naast elkaar te passen.
Ze vergeten wie ze zijn,
maar verdragen niet
J.P.E. Willems
Maar je blijft staan.
En soms vaart het voorbij.
Je kijkt ernaar.
Je zou het kunnen volgen.
Maar je blijft staan.
J.P.E. Willems
De boot
Soms verlies ik me
in woorden die te groot worden,
in kennis die ik uitstort
alsof een gedicht pas waarde heeft
wanneer het iets moet bewijzen.
Maar jij leest intussen
een andere schrijver.
En mijn woorden
gaan aan je voorbij.
J.P.E. Willems
Dit is voor mij.
Je moet het mij niet vertellen
Je bent jong.
Je hebt honger.
Niet naar één ding.
Naar alles.
Je wilt proberen.
Voelen.
Vallen.
Opstaan.
Nog eens.
Je wilt meer
omdat je nog niet weet
wat genoeg is.
Vind je he
J.P.E. Willems
Nu zie ik je niet meer.
De tijd heeft je beeld vervaagd,
maar ik mis nog steeds
die lach vol liefde.
Onze nachten samen
stopten zonder waarschuwing.
We lagen naast elkaar,
stil in het donker,
alsof de nacht
nooit zou eindigen.
In ee
J.P.E. Willems
Geloven
Een mens wordt niet ongelukkig uit zichzelf.
Dat dacht ik vroeger.
Het zijn de woorden,
de kleine zinnen die zich heimelijk
onder de huid nestelen,
uitgesproken door mensen
die zeggen dat ze het beste met je voorhebben.
Met een
J.P.E. Willems
ONGESTOORD.
De stoel ging naar buiten.
Door één of andere afslanking.
Ik liet hem heel beleefd door.
Want ik hield van stoelen.
De afslanking begroette me hatelijk
toen ik ongestoord binnenging.
De kast vroeg naar mijn jas.
Nee di
J.P.E. Willems
De Nacht
Wat heb jij met de nacht?
Word je dan iemand anders?
Vertrouw je nog op jezelf
of word je wie je echt bent?
Blijf je dezelfde,
nacht na nacht,
of verander je telkens weer,
als de wind van richting verandert?
Wie ben je
J.P.E. Willems
Ik sta klaar
Je af en toe eens zien
maakt me reeds gelukkig
en de lach op je gezicht
steelt letterlijk mijn hart.
Ik ben zo blij
dat ik je leerde kennen.
Je hoeft niets te doen,
je hoeft niet te spreken,
zoals je bent
zo hou ik van je
J.P.E. Willems
Onderschat
Men zegt wel eens
een profeet wordt nooit
geëerd in eigen streek
misschien is dit ook zo
voor muzikanten,
dichters, toondichters,
schrijvers en codeschrijvers.
De aantrekkingskracht
van glitter
hoge woorden
dure mannekes
J.P.E. Willems
Als ik oud ben.
---------------
Ik ben oud nu.
Hebben wij de hele tijd,
zonder nadenken gestreden,
voor niets?
Voor een gevoel
iets te betekenen,
belangrijk te zijn?
En ja, we dachten ook
dat we dat waren
belangrijk en onmisbaar
Wa
J.P.E. Willems
Heer Pennelik
Hij legde zijn hoed op het aanrecht.
Alsof hij alleen maar even langskwam.
Hij vroeg niets.
Hij keek rond.
Hij glimlachte
naar de lege bladzijden.
Ik vulde ze.
Eerst met maandag.
Daarna met haast.
Daarna met beloften
J.P.E. Willems
Erfelijk
Niemand erft een oorlog.
Wij erven
de overtuiging
dat de onze
anders zal zijn.
Wij erven
de honger
om gelijk te krijgen,
zelfs wanneer de prijs
een ander leven is.
De wapens veranderen.
De woorden veranderen.
De vlaggen
J.P.E. Willems
In stilte
Ik weet het,
mijn domme reactie
leek afkeurend,
maar eigenlijk,
weet je,
was ik trots.
Eigenlijk, weet je,
wilde ik dit graag.
Ja, ik genoot ervan.
Het was bijzonder,
bijna betoverend.
Noch mijn uiterlijk,
noch mijn sti
J.P.E. Willems
Het dorstige land
-------------------
Het dorstige land
smelt in de hitte.
Geen koele bries
verfrist mijn geest.
Een eindeloze stilte
verovert het land.
Deze zilte smaak
verbrandt mijn lippen.
Ik wacht rustig
op wat koele wind.
J.P.E. Willems
Mijn pen 2005
----------
Ze schrijft haar zinnen rustig en voluit
terwijl ik zit te staren door de vensterruit
Wanneer ze dan stopt kijk ik verrast
naar wat ze nu weer heeft gekrast
Soms fluister ik haar wel eens wat in tÂ’ oor
Of schrijf h
J.P.E. Willems
Eenvoud
Eenvoud is niet minder zeggen.
Het is weten
dat niet alles
gezegd hoeft te worden.
Stilte is geen leegte,
maar een ruimte
waar betekenis ontstaat.
Sommige dingen
blijven verklaard.
Ze verliezen niets
door stil te blijve
J.P.E. Willems
Onuitgesproken.
Eén gedachte wil ik je meegeven,
mocht je kiezen voor eenvoud:
Wees niet bang voor stilte.
Koester de warmte
waar jullie samen voor gaan.
Wanneer een beeld of een gedachte eenmaal staat,
hoeft die niet altijd te worden
J.P.E. Willems
Waar de dood geen vat heeft
--------------------------------
Ik weet wat het is
om iemand te verliezen.
Het is willen verdwijnen,
weg uit deze wereld,
omdat de stilte luider klinkt
dan elk woord dat nog gezegd kan worden.
Maar hoe zwaar d
J.P.E. Willems
Wij zijn de gezegenden
-------------------------
Wij zijn de gezegenden.
Niemand weet het.
Wij maken ons niet bekend.
Wij hebben lief en leven,
eten en werken
zoals ieder ander.
Vandaag zeg ik het je.
Morgen sta je weer
aan de kant van
J.P.E. Willems
Op het kerkhof
-----------------
Ik sta op het kerkhof,
mijn kleine hand in oma's hand.
Opa zwijgt en neemt zijn pet af,
de wind speelt met de gevallen bladeren.
Ze groeten een vriend
die al eerder vertrok.
Ik begrijp de stilte niet,
maa
J.P.E. Willems
Ik wil muziek maken
Couplet
Ik wil muziek maken,
luid krachtig en vrij.
Zij moet de zin vertellen
die steeds verborgen bleef in mij.
De muziek moet dansen
over alle daken heen,
door de zotste straten waden,
nooit meer bang, nooit meer
J.P.E. Willems
Tussen vrienden
Mag ik je één ding zeggen?
Ik bewonder hoe jij niet kiest
voor de kortste weg naar morgen.
Je had een knop kunnen indrukken,
of een ander het werk laten doen,
dan had je een dag vrij gehad.
Maar dat is niet wat we voelen.
J.P.E. Willems
Hunkering
Val jij misschien op in de menigte?
Of een danser tussen andere dansers?
Je bent slechts de schilder aan de muur
tussen andere veelbesproken werken.
Hoe dichter ik nader
bij de plaats waar ik thuishoor
hoe holler mijn stem weerkl