Laat het gedicht je leiden

Laat het gedicht je leiden

Laat je niet misleiden door een gedicht,
door woorden die iemand aan je heeft gericht.
Lees niet alleen wat er geschreven staat,
maar voel wat er schuilgaat achter elke zin en elke draad.

Een gedicht is slechts een moment,
een gevoel dat je op dat ogenblik herkent.
Een emotionele spanning, een stukje van je ziel,
een waarheid die je voelde, maar niet altijd helemaal vertelde of begreep.

Want een gedicht vertelt nooit volledig wie je bent,
het vangt slechts wat je op dat moment in jezelf herkent.
Gevoelens veranderen, de tijd schrijdt voort,
en wat je gisteren voelde, klinkt morgen misschien anders in je woord.

Maar vraag je eens af waarom iemand schrijft,
waarom jouw naam in woorden blijft.
Misschien omdat je iets in hem hebt geraakt,
omdat jouw aanwezigheid iets in zijn hart heeft wakker gemaakt.

Misschien vergeet hij je niet zomaar,
omdat er tussen jullie iets bijzonders was, iets kwetsbaars, iets waar.
En in dat ene gedicht, in die ene zin,
schuilt misschien meer dan je ooit vermoedde vanbinnen.

Want jij blijft ergens in zijn hart bestaan,
ook als jullie wegen niet langer samen gaan.
En wat hij niet hardop durfde te vertellen,
laat hij soms tussen de regels voorzichtig op je neerdalen.

Daar toont zich iets van zijn menselijkheid,
een open wond, een herinnering, een stukje kwetsbaarheid.
Geen gedicht kan alles zeggen wat een mens voelt,
maar soms laat het je voelen wat woorden alleen niet bedoelen.

En boven alles vertelt het misschien dit:
dat er tussen jullie nog altijd een verbondenheid zit.
Een draad die niet zomaar breekt,
zelfs wanneer de stilte luider dan woorden spreekt.

Misschien heb je pijn veroorzaakt, zonder het te beseffen,
en kun je nu pas de diepte van zijn gevoelens treffen.
Maar pijn hoeft niet voor altijd te blijven bestaan,
je kunt ook een eerste stap naar verzachting slaan.

Met oprechtheid, met begrip, met een gebaar,
door eindelijk te luisteren naar elkaar.
Want waar ooit verdriet tussen twee mensen kwam,
kan opnieuw warmte groeien, heel voorzichtig en langzaam.

"Laat je dus niet misleiden door een gedicht,
maar kijk met je hart naar wat erachter ligt.
Want soms schrijft iemand niet om je iets te verwijten,
maar omdat zijn hart nog zoveel heeft willen zeggen,
dat het niet langer in stilte kon blijven."

Soms schrijft iemand niet om je iets te verwijten, maar omdat zijn hart nog zoveel te vertellen heeft.

Dit was de basisgedachte voor dit gedicht. Ze ontstond toen ik een gedicht herlas waarin iemand je ogenschijnlijk verlaat en waarop je reageert zonder te beseffen dat er soms andere redenen zijn waarom dingen gebeuren.

Toen besefte ik dat, ondanks alles wat er veranderd leek, het hart nog steeds hetzelfde was gebleven.

JPE Willems