Ongestoord

ONGESTOORD.

De stoel ging naar buiten.
Door één of andere afslanking.
Ik liet hem heel beleefd door.
Want ik hield van stoelen.

De afslanking begroette me hatelijk
toen ik ongestoord binnenging.
De kast vroeg naar mijn jas.
Nee die hou ik, hij is van mij.

De maan stond achter de toog,
gekleed in een Dior-banklening.
Ik stapte aarzelend op haar toe.
Zij keek mij verraderlijk aan

Maar de kamer werd steeds groter.
‘Je bent te laat,’ zei de bommelding.
Ginder is de gesloten nooduitgang.


(c) 11-08-2026 JPE Willems