Begin!

Begin!

Begin!
Ja, kom. Begin eraan.

Maak die fantastische tekst,
dat betoverend gedicht.

Komaan.

Ga van start.

De wereld wacht.
Hij hunkert naar jou.
Hij wil je verorberen.

Waar wacht je nog op?

Keer je binnenste buiten.
Trek alles open.
Laat ze kijken.

Naar wat je verbergt.
Naar wat je liever niet aanraakt.

Kom.

Haal het maar weer naar boven.

Die oude pijn.
Dat ene woord
dat nog altijd ergens
onder je huid zit.

Schrijf het eruit.

Maak er iets moois van.
Iets dat openscheurt.

Kleed je uit.

Dat is wat je toeschouwers willen.

Ze willen weten
waar het pijn doet.

Ze willen je waarheid.

Geef ze je waarheid.
Geef ze je schaamte.
Je verlangen.
Je littekens.

Geef ze wat je zelf
niet kunt dragen.

En als er niets meer overblijft —
als je leeg bent
en stil —

schrijf dan nog iets.

Iets moois.
Iets betoverends.

Komaan.

Begin.