Lieveling
J.P.E. Willems
26 September 2026
Lieveling
Je staat voor de spiegel met je ogen
zwart omlijnd alsof de nacht je kent
je veegt een traan weg met je hand
verdriet is iets om aan te wennen
Kom maar hier, mijn lief, kom bij me,
geef me iets om me aan vast te houden.
We hebben niets meer uit te leggen,
we hebben allebei genoeg geleerd.
Refrein
Je gooide veel waardevols te grabbel
voor iedereen die hunkerde naar jou
je dacht dat niemand ooit zou merken
hoe duur het is om iemand te zijn
Kom, drink met mij tot alles zwijgt,
tot niemand meer weet wat goed is, wat niet.
De roem, de glitter krijgt wat het toekomt
en wij doen alsof de liefde weer begon.
Komt de tijd nog terug van toen we samen
graag naar de hoornspelen luisterden,
blij waren met de warmte van elkaar,
gelukkig waren met een open hand?
Dus laat vallen wat nog breekbaar is,
de doorzichtige beloften en de spijt.
Echte liefde sterft zomaar niet ineens,
ze raakt gewoon haar naam even kwijt.
Refrein
Je gooide veel waardevols te grabbel
voor iedereen die hunkerde naar jou
je dacht dat niemand ooit zou merken
hoe duur het is om iemand te zijn
Kom, drink met mij tot alles zwijgt,
tot niemand meer weet wat goed is, wat niet.
De roem, de glitter krijgt wat het toekomt
en wij doen alsof de liefde weer begon.
Bridge
En als de hemel morgen vraagt
waarom wij hier beneden waren,
zeg dan maar dat we hebben geleefd
met de handen in elkaars haren.
En als de duivel aan de deur staat
met een rekening in de hand,
zetten wij nog één fles op tafel
en lachen om zijn kleine onderhandeling.
Terug